MAGAZYN PRZYCZEPY I PODRÓŻE

82. Rocznica wybuchu II wojny światowej we wrześniu 2021

Kolumna24.pl 82. Rocznica wybuchu II wojny światowej we wrześniu 2021© Zdjęcie:
Przeczytasz w 11 min  •  4/Wrzesień/2020 (13:05)
1 września 2021 roku zorganizowane zostaną 82. obchody wybuchu II wojny światowej w Polsce upamiętniające wydarzenia po napaści wojsk niemieckich na nasz kraj we wrześniu 1939 roku. Po dzień dzisiejszy symbolem tamtych dni była siedmiodniowa obrona Westerplatte, niewielkiej strażnicy wojskowej i składu broni na wybrzeżu, czy inne miejsca jak choćby walki na linii Warty i Widawki w okolicach Sieradza. Po 123 latach zaborów, w listopadzie 1918 roku Polska rozpoczęła swoją drogę do niepodległości przerwaną nagle we wrześniu 1939 roku. Okres pomiędzy zakończeniem pierwszej wojny światowej, a pamiętnym 1939 rokiem był czasem, w którym budowano naszą państwowość. Z perspektywy czasu widać, że nadzieje na upragniony pokój w Europie na długie lata okazały się złudne. 1 września 1939 roku wojska hitlerowskich Niemiec rozpoczęły działania wojenne przeciw Polsce na lądzie, morzu i w powietrzu, co zapoczątkowało II wojnę światową.
 
Sklep przyczepki samochodowe Kolumna24
Nowe przyczepki Neptun do kupienia. Akcesoria. Gwarancja na przyczepki.
Pojazdy

82 lata temu wybuchła II wojna światowa - Westerplatte, Wieluń, Warszawa


Za początek wojny uznaje się atak niemieckiego pancernika Schleswig-Holstein na polską składnicę wojskową na Westerplatte 1 września o godzinie 445. Oddziały polskie pod dowództwem majora Henryka Sucharskiego bohatersko broniły Westerplatte przed atakami wroga z morza, lądu i powietrza - do 7 września 1939 r. Niemal jednocześnie z atakiem na Westerplatte 1 września rano wojska niemieckie zaatakowały z powietrza cały kraj, przekroczyły granicę lądową i uderzyły od morza na Gdynię i Hel.

Jednak - jak ustalili historycy - pierwszym celem niemieckich działań w Polsce był szpital i kolegiata w Wieluniu. 1 września o godz. 4.40 podczas nalotu na miasto spadło 380 bomb o łącznej wadze 46 ton. Według różnych źródeł, zginęło od 1200 do ponad 2000 osób. Wieluń został prawie doszczętnie zniszczony. Pięć minut po rozpoczęciu bombardowania miasta Niemcy zaatakowali Westerplatte.

Oddziały niemieckie miały nad polskimi znaczną przewagę. Liczyły ponad 1,6 mln żołnierzy, ok. 10 tys. dział i moździerzy, ponad 2,7 tys. czołgów oraz 1,3 tys. samolotów bojowych. Wojsko polskie przeciwstawiło najeźdźcy ok. 1 mln żołnierzy, ponad 4 tys. dział i moździerzy, ok. 880 czołgów i samochodów pancernych oraz 400 samolotów bojowych.

3 września 1939 r. sprzymierzone z Polską Francja i Wielka Brytania wypowiedziały Niemcom wojnę, jednak - wbrew wcześniejszym zobowiązaniom - nie podjęły działań zaczepnych. Nie udzieliły też Polsce wsparcia lotniczego.

W czasie kampanii wrześniowej armia polska stoczyła szereg bitew, m.in. w obronie Gdyni, Warszawy i Modlina, Lwowa i Helu. Oddziały polskie podjęły także działania ofensywne. Do największych należała - toczona od 9 do 22 września - bitwa nad Bzurą. Walczące tam oddziały armii "Pomorze" i "Poznań", pod dowództwem gen. Tadeusza Kutrzeby - po początkowych sukcesach - zostały okrążone i w większości rozbite.

17 września na wschodnie tereny Polski weszły - na mocy tajnego protokołu do niemiecko-sowieckiego paktu o nieagresji Ribbentrop-Mołotow - wojska sowieckie. Opór stawiły im odziały Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP) oraz niektóre jednostki i garnizony, m.in. w Grodnie.

Większość oddziałów polskich nie wdała się jednak w walkę z wojskami sowieckimi, spełniając rozkaz naczelnego wodza marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza. Na wieść o sowieckiej agresji polskie władze i naczelne dowództwo w nocy z 17 na 18 września opuściły kraj i udały się do sojuszniczej Rumunii, gdzie zostały internowane.

Mimo opuszczenia Polski przez dowództwo, w kraju trwała walka z dwoma najeźdźcami - sowieckim i niemieckim. 22 września wojska sowieckie zajęły Lwów. 28 września Niemcy zmusili do kapitulacji Warszawę, a 2 października - Hel. Ostatnie bitwy kampanii wrześniowej stoczyły: grupa operacyjna Polesie z Niemcami pod Kockiem (skapitulowała 5 października) oraz grupa KOP z Armią Czerwoną pod Szackiem (29-30 października) i Wytycznem (1 października).

Podczas kampanii wrześniowej w walkach z Niemcami poległo 66 tys. Polaków, 134 tys. zostało rannych, a 420 tys. wziętych do niewoli. W walce z Armią Czerwoną zginęło - głównie rozstrzelanych po wzięciu do niewoli - lub zostało rannych kilkanaście tysięcy polskich żołnierzy, do niewoli dostało się ok. 250 tys. Niemcy stracili ok. 45 tys. zabitych i rannych, natomiast Armia Czerwona - wg danych władz byłego ZSRR - ok. 2,5 tys. zabitych i rannych.

Armia Łódź we wrześniu 1939 roku w obronie Polski przed atakiem wojsk niemieckich


Od samego rana 1 września 1939 roku na granicy polsko-niemieckiej oraz polsko-słowackiej słychać było kanonadę broni. Wojska niemieckie bez wcześniejszego wypowiedzenia wojny zaatakowały Polskę. Przyjęło się w literaturze, że wojna obronna Polski we wrześniu i październiku 1939 roku lub zamiennie nazywana także kampanią wrześniową przeciwko przeważającym siłom hitlerowskiej III Rzeszy, rozpoczęła się ostrzałem z niemieckiego pancernika "Schleswig-Holstein" na Westerplatte, a zakończyła złożeniem broni przez Samodzielną Grupę Operacyjną "Polesie" 6 października 1939 roku. W tym dniu, jednocześnie wojska niemieckie rozpoczęły swoje działania przeciw Polsce na lądzie, morzu i w powietrzu od wczesnych godzin porannych. W artykule - Szlak bojowy Armii Łódź we wrześniu 1939 roku - chciałbym się skupić na chronologicznym przedstawieniu najważniejszych wydarzeń z frontu, w których udział brały jednostki Armii Łódź, by w kolejnych publikacjach uszczegółowić działania bojowe polskich żołnierzy, a w znacznym stopniu skupić się na regionie Sieradz - Zduńska Wola - Łask oraz ważniejszych bojach Armii Łódź.

Po 123 latach zaborów, w listopadzie 1918 roku Polska odzyskała niepodległość i ponownie pojawiła się na mapach. Okres pomiędzy zakończeniem pierwszej wojny światowej a 1939 rokiem był czasem, w którym budowano naszą państwowość. Z perspektywy czasu widać, że nadzieje na upragniony pokój w Europie na długie lata okazały się złudne. 1 września 1939 roku wojska hitlerowskich Niemiec rozpoczęły działania wojenne przeciw Polsce na lądzie, morzu i w powietrzu, co zapoczątkowało II wojnę światową. Zgodnie z niemieckim planem Fall Weis do ataku na Polskę ruszyły niemieckie oddziały z aż czterech stron - z rejonu Prus Wschodnich atak skierowany był na Działdowo i Mławę. Z północnego-zachodu na Chojnice i Czersk, aby odciąć oddziały na Pomorzu. Najbardziej zmasowany atak ruszył w pasie obronnym Armii Łódź z Kluczborka w kierunku na Wieluń - Łódź oraz Kłobuck - Częstochowę czyli w najkrótszej linii na stolicę Polski. Czwarty kierunek ataku wojsk niemieckich mieścił się na południu Polski w pasie od Pszczyny aż do Nowego Targu.

Głównym zadaniem postawionym przed zgrupowaniem wojsk Armii Łódź była obrona głównego kierunku ataku Wehrmachtu i Luftwaffe na Warszawę, w którego skład w dużej większości wchodziły niemieckie zgrupowania wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Praktycznie po pierwszych dniach walk okazało się, że siły którymi dysponowała Armia Łódź dowodzona początkowo przez generała Juliusza Rómmla, były nie wystarczające do obrony tak szerokiego pasa działań praktycznie od Ostrzeszowa -Sieradza aż po Kłobuck - Częstochowę.

Do ostatnich dni przed wybuchem wojny w 1939 roku wierzono w rozwiązanie sprawy drogą dyplomatyczną. Jednak klęska wojenna była dla społeczeństwa dużym wstrząsem. Dla narodu polskiego oraz całej Europy wojna ta okazał się jeszcze straszniejsza od poprzednich. Niemcy od samego początku nie respektowały żadnych norm prawa. Już w trakcie walk dochodziło do egzekucji ludności cywilnych przeprowadzanych przez jednostki Wehrmachtu oraz SS. Odnosi się do tego specjalna dyrektywa wydana przez samego Adolfa Hitlera: "zabijać bez współczucia i litości mężczyzn, kobiety i dzieci polskiego pochodzenia i polskiej mowy".

Ze względu na to, że Łask znalazł się na linii ataków niemieckiego lotnictwa Luftwaffe już od pierwszych dni wojny ludność cywilna była narażona na ataki. Na szczęście w samym Łasku nigdy nie doszło do bezpośrednich walk pomiędzy polskimi, a niemieckimi żołnierzami ponieważ stanowił on raczej miasto tranzytowe dla przemieszczających się jednostek. W zasadzie Łask został zajęty przez nieprzyjaciela w nocy z 6 na 7 września 1939 roku, a najpóźniej rano.

W skład Armii Łódź weszły następujące oddziały, które brały udział w walkach we wrześniu 1939 roku po agresji niemieckiej na Polskę: Kwatera Główna Armii Łódź, Grupa Operacyjna Piotrków, 2 Dywizja Piechoty Legionów (od 2 września), 10 Dywizja Piechoty, 22 Dywizja Piechoty Górskiej (do 28 sierpnia 1939), 28 Dywizja Piechoty, Kresowa Brygada Kawalerii (od 2 września), Sieradzka Brygada Obrony Narodowej, pluton łącznikowy nr 10, 32 Eskadra Rozpoznawcza, III/6 Dywizjon Myśliwski, 63 Eskadra Obserwacyjna, 66 Eskadra Obserwacyjna.

Łącznie w skład Armii Łódź wchodziły: 34 bataliony piechoty, 29 szwadronów kawalerii, ok. 170 dział, 10 dział przeciwlotniczych, 50 czołgów, 2 pociągi pancerne, 55 samolotów, w tym 22 myśliwskie, 10 rozpoznawczych, 14 obserwacyjnych i 9 łącznikowych.

Obsada personalna Kwatery Głównej Armii Łódź: dowódca armii – gen. dyw. Juliusz Rómmel, sztabowy oficer do zleceń dowódcy armii – płk dypl. kaw. Zdzisław Chrząstowski († 6 IX 1939), adiutant – mjr Tadeusz Strużyński, dowódca artylerii – płk art. Leonard Lubański, dowódca lotnictwa i OPL – płk Wacław Iwaszkiewicz, dowódca etapów – płk dypl. Marian Bolesławicz, dowódca broni pancernych – płk dypl. Stanisław Rola-Arciszewski, szef sztabu – płk dypl. Aleksander Pragłowski, szef Oddziału I – ppłk dypl. Tadeusz Daniec, szef Oddziału II – ppłk dypl. Karol Piasecki, szef Oddziału III – ppłk dypl. Stanisław Rutkowski, szef Oddziału IV – ppłk dypl. Jan Bracławski-Herman, dowódca łączności – ppłk Władysław Malinowski, kwatermistrz – ppłk dypl. Marian Kułakowski.

Szlak bojowy Armii Łódź we wrześniu 1939 roku w wojnie obronnej!


Dla żołnierzy Armii Łódź szlak bojowy rozpoczął się już pierwszego dnia kampanii wrześniowej, w którym główne działania opierały się na wysuniętej linii obronnej wzdłuż granicy, na którą zostali skierowani decyzją Dowódcy Armii. Wiele jednostek, miast i strategicznych obiektów na obszarze regionu łódzkiego było w tym czasie od samego rana bombardowane przez lotnictwo Luftwaffe. Duże grupy cywilów ratowało się ucieczką z dobytkiem w głąb kraju. Jednocześnie do natarcia na polskie linie ruszyły oddziały rozpoznawcze niemieckiej 4 dywizji pancernej oraz innych dużych zgrupowań. Pod Mokrą rozegrała się wielogodzinna bitwa, gdzie do historii zapisały się działania polskich ułanów, którzy wykorzystując siłę działek przeciwpancernych zniszczyli niemieckie czołgi.

Z rozkazu Fuhrera i naczelnego wodza siła zbrojna przejęła czynną ochronę państwa niemieckiego. W wykonaniu tego rozkazu, mającego na celu stawienie czoła akcji polskiej, wczesnym rankiem dnia dzisiejszego oddziały wojsk niemieckich przystąpiły do przeciwataku. Równocześnie wystartowały eskadry sil powietrznych celem unieszkodliwienia obiektów wojskowych na terenie Polski. Marynarka wojenna przejęła ochronę Morza Bałtyckiego - tego typu komunikat podała 1 września 1939 roku naczelna komenda niemieckich sił zbrojnych.


W drugim dniu wojny - 2 września 1939 roku - poszczególne jednostki Armii Łódź uparcie stawiały opór nacierającym na ich pozycje obronne dywizjom Wehrmachtu. Dopiero wieczorem tego dnia, rozkazem Naczelnego Dowództwa, żołnierze wycofywali się na kolejne linie obrony w głąb kraju.

3 wrzesień 1939 roku w kronice działań bojowych zapisał się jako dzień, w którym polski żołnierz musiał się zmagać z wielkim zmęczeniem dwudniowymi walkami i odpieraniem kolejnych ataków przeważających sił niemieckich. Na odcinku Borowa Góra - Rozprza dotarły świeże jednostki, które miały wesprzeć dotychczasowe oddziały polskie i powstrzymać niemieckie dywizje. Mimo woli walki polskiego żołnierza w pierwszych dniach września 1939 roku, sytuacja w trzecim dniu nie przedstawiała się najlepiej dla strony polskiej. Można stwierdzić, że bitwa graniczna została przegrana, a większość oddziałów wycofywało się w głąb kraju pod ostrzałem niemieckiego lotnictwa i dywersantów z niemieckiej V kolumny. Doszło do przerwania frontu w kilku miejscach, co otworzyło drogę niemieckiej armii na Warszawę m. in. w rejonie Radomska, Piotrkowa i Tomaszowa. W celu ochrony tego odcinka do działań skierowano część odwodowej Armii Prusy. W tym czasie na północy - Armia Łódź została zepchnięta na główną linię obrony w okolicach Sieradza, gdzie możliwe było przerwanie frontu i odcięcie oddziałów od kontaktu z Armią Poznań.

4 września 1939 roku nadal trwały zacięte walki na wszystkich odcinkach frontu. Na głównej linii oporu wzdłuż rzeki Warta, oddziały Armii Łódź stawiały nadal opór zmasowanemu atakowi wojsk niemieckich. W niektórych miejscach co prawda udało się Niemcom zająć przyczółki na wschodnim brzegu rzeki. Ciężkie walki toczyły się również pod Borową Górą w rejonie Bełchatowa i Piotrkowa Trybunalskiego. Na polskie pozycje atakowały oddziały 1 i 4 dywizji pancernej oraz 31 dywizji piechoty przy wsparciu lotnictwa oraz artylerii, które swoją siłą dziesiątkowały Polaków. Niemieckie siły były dziesięciokrotnie większe oraz posiadały miażdżącą przewagę w pojazdach pancernych.

5 września 1939 roku niemieckie dywizje pancerne atakują w pasie działań Armii Łódź, najkrótszą drogą do Warszawy. Zbliżyły się one do Piotrkowa mimo wcześniejszych strat powstałych w wyniu bombardowań polskiego lotnictwa. W tym rejonie działała głównie odwodowa Armia Prusy nękana od samego rana z kolei przez niemiecką Luftwaffe. Przez cały dzień trwały walki o Piotrków, w których duże straty poniosły polskie oddziały zdziesiątkowane ostrzałem artyleryjskim i nalotami. Późnym wieczorem po całodziennych walkach do płonącego Piotrkowa weszły pierwsze oddziały niemieckie. Zacięte walki trwały także w rejonie Bełchatowa, Księżego Młyna i Borowej Góry gdzie nacierała niemiecka wojska pancerne. Uznać można, że walki o Borową Górę należały do jednych z najcięższych w kampanii wrześniowej 1939 roku. Rejon ten kilkukrotnie przechodził z rąk do rąk, a to za sprawą kolejnych posiłków niemieckich i dużymi stratami poniesionymi przez polskie jednostki. Na posterunkach do samego końca pozostali polscy żołnierze. Dopiero decyzja przełożonych zmusiła polskich obrońców do opuszczenia stanowisk, a nie przegrana w boju. Tego dnia również na północnym skrzydle Armii Łódź nie udało się powstrzymać wroga. Walki w rejonie Sieradza zakończyły się porażką, a polska 10 dywizja piechoty została odrzucona ze swych pozycji i zmuszona do wycofania. Ostatecznie porażka na północy i południu wymusiła podjęcie decyzji przez Dowódcę Armii Łódź o opuszczenia głównej linii obrony na Warcie.

6 września 1939 roku sytuacja na froncie dla polskich wojsk stała się krytyczna. Większość oddziałów wycofywała się na wschód za Wisłę i San w kierunku na Warszawę, a za nimi podążały niemieckie wojska, które chciały im odciąć drogę zajmując możliwe miejsca przepraw. Jednocześnie Armia Łódź zmierzała w tym kierunku po wcześniejszej decyzji Naczelnego Dowództwa. W tej nierównej walce lepszymi okazały się szybkie oddziały niemieckie posiadające dywizje pancerne i zmotoryzowane. Dużym utrudnieniem dla wycofujących się oddziałów były tłumy cywilów blokujących przemarsz drogami oraz naloty niemieckiego lotnictwa wprowadzające zamęt. Oprócz niemieckiej dywizji pancernej, podążała za nimi również niemiecka 8 armia wykorzystując lukę pod Sieradzem. Podobna sytuacja miała miejsce 7 września, kiedy to żołnierze Armii Łódź wycofywali się przy dużym zmęczeniu ciągłymi walkami przez ostatnie siedem dni.

8 września pierwsze oddziały niemieckie docierają na przedpole Warszawy. Wczesnym rankiem do stolicy zdążył przybyć dowódca Armii Łódź - generał Juliusz Rómmel, który objął dowództwo na nowo utworzoną Armią Warszawa składającą się z różnych pododdziałów Armii Modlin i właśnie Armii Łódź, której celem było zorganizowanie obrony Warszawy tak długo jak się da. Tego dnia, do Łodzi wkroczyły niemieckie oddziały i zajęły miasto, po nieudanym kontrataku polskich jednostek. Łódź została zajęta przez pułk zmotoryzowany SS Leibstandarte SS Adolf Hitler i pododdziały 4 Dywizji Pancernej od strony Pabianic oraz Aleksandrowa. Hitlerowscy żołnierze podczas przemarszu byli dekorowani przez lokalną ludność niemiecką, a kulminacyjnym punktem było powitanie na Placu Wolności.

Nad resztą oddziałów Armii Łódź, które zostały rozrzucone w dość chaotycznym odwrocie, dowództwo objął generał Wiktor Thommee. Jego celem było skoncentrowanie dywizji nad rzeką Mrogą w rejonie Głowna. Na jego pozycje silny atak przeprowadziły niemieckie oddziały pancerne i zmotoryzowane, które po całodziennych walkach zmusiły zgrupowanie do odwrotu za rzekę Mrogę. Pod koniec dnia zilustrowała się tragiczna sytuacja na froncie. Naczelny Dowódca podjął kolejną decyzję oparcia obrony na linii rzek Bug - Wisła - San i tam skoncentrowania wszystkich możliwych jednostek zdolnych do dalszej walki.

9 września 1939 roku w walkach doszczętnie została rozbita Armia Prusy, a resztkom żołnierzy udało się przebić za Wisłę. W tym czasie grupa wojsk z Armii Łódź pod dowództwem generała Wiktora Thommee próbowała się przebić w rejonie Skierniewic w dalszym kierunku Wisły. Do głównych zadań tego zgrupowania była obrona rejonu Buga-Narwi w okolicach Warszawy i Modlina.

W trakcie odwrotu, 11 września wycofujące się oddziały Armii Łódź, walczyły o przełamanie oporu niemieckiego w okolicach Ozorkowa, Strykowa i Głowna próbując przebić się do Warszawy. Jednak już 12 września 1939 roku marsz dywizji Armii Łódź został powstrzymany niedaleko stolicy. Silna obrona niemiecka pod Brwinowem zmusiła generała Wiktora Thommee do zmiany swojej decyzji i skierowania wszystkich podległych mu oddziałów w kierunku na Modlin. W wyniku takiego obrotu sprawy, kolejnego dnia generał Thommee otrzymał rozkaz objęcia dowództwa nad twierdzą Modlin i wszystkimi zgrupowanymi tam stacjonującymi m. in. oddziałami Armii Łódź.

Od 13/14 września 1939 roku obronę Twierdzy Modlin organizował obecny generał Wiktor Thommee - dowódca Armii Łódź, której załoga składała się z 2 dywizji piechoty, 28 dywizji piechoty, 30 dywizji piechoty oraz 8 dywizji piechoty z dawnej Armii Modlin oraz kilku pododdziałów znajdujących się wcześniej w Twierdzy. Trzeba jednak zaznaczyć, że liczebnie dywizje wchodzące w skład Armii Łódź prezentowały bardzo znikomą siłę, które zostały zdziesiątkowane w trakcie wycofywania się w głąb kraju podczas pierwszych dwóch tygodni wojny. Dużym atutem obrońców była za to artyleria różnych kalibrów. Przez dalsze dwa tygodnie trwało oblężenie twierdzy przez przeważające siły niemieckie. Ostatecznie jej dowódca 29 września 1939 roku podjął decyzję o kapitulacji, gdy wobec poddania Warszawy jej dalsza obrona była bezcelowa.

Tak zakończył się szlak bojowy Armii Łódź, gdzie poszczególne pododdziały przemaszerowały m. in. przez Łask, i przegrana w wojnie obronnej Polski na przełomie września i października 1939 roku. Po dzień dzisiejszy wspominamy bohaterstwo żołnierzy września i opór całego narodu przed agresorem. Klęska w kampanii wrześniowej nie tylko pozbawiła nasz naród możliwości samostanowienia o własnych losach, ale także zapoczątkowała najkrwawszy konflikt w dziejach ludzkości. Do dzisiaj symbolem wybuchu wojny jest atak niemieckiego pancernika "Schleswig Holstein" na Wojskową Składnicę Tranzytową na Westerplatte. Godzina 445 na stałe zapisała się w tragicznej historii Polski, kiedy to wystrzelono pierwszą salwę ogniową z pancernika na placówkę. Dla wszystkich żołnierzy w całym kraju, siedmiodniowa epopeja obrony Westerplatte była symbole, kiedy przy przeważających siłach wroga można stawić zacięty opór. 7 września 1939 roku o godzinie 1015 komendant Westerplatte mjr Henryk Sucharski zarządził przerwanie walk i wywieszenie białej flagi. Żołnierze stacjonujący na WST wykazali się bohaterstwem i niezłomnością ducha za co zdobyli uznanie samych Niemców.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce/SZL/Kolumna24

ODKRYWAJ

Czy można ciągnąć przyczepę dwuosiową na kat. B prawa jazdy?

Czym odtworzyć plik filmowy DAV? Jak przerobić konwerter na AVI?

Przyczepa samochodowa resorowana z amortyzatorem czy osi skrętnej?

Jak zarejestrować przyczepę samochodową i tanio ubezpieczyć?

Przyczepy kempingowe Niewiadów - kultowa N126 i N132 z Polski

Gdzie kupić viaTOLL do przyczep samochodowych i kempingowych?

Targi caravaningowe Camper Caravan Show Warszawa 2020

Jaka przyczepa na budowę? Prace budowlane dla początkujących

Przyczepa platforma niskopodwoziowa pod ule quady mini samochody

Najważniejsze wydarzenia kampanii wrześniowej 1939 roku w II wojnie światowej

Lidl w Łasku: Kiedy otwarcie sklepu spożywczego w Vendo Park?

Gdzie na wakacje w 2020 roku kamperem lub przyczepą kempingową?

Holowanie przyczepki samochodowej 2020: Prawo jazdy B, B96, B+E

Piknik Lotniczy w Łasku 2020: Dzień Otwarty i Święto 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego

Hamulec najazdowy AL-KO w nowych przyczepach samochodowych Neptun

Wszystkie publikacje...
 
Pasaż handlowy 24h ›
Bogata oferta e-commerce. 500 000 towarów w jednym miejscu. Dostawa do domu.

Dbaj o zdrowie swoje i swoich bliskich. Zamawiaj przez internet i zostań w domu!
Sklepy online
Temat dnia Polecane Polityka Karabach 2020 Wybory2023 WyboryUE Łódź Pabianice Sieradz Bełchatów

Zakupy i oferty Smartfony Rankingi produktów Cyberpunk2077 Części Motocyklowe

Biznes i finanse Podatki Waluty Innowacje Finanse osobiste Pozycjonowanie

Przyczepy samochodowe Akcesoria do przyczep Magazyn o przyczepach Regiony sklep Transport

Zdrowie Poradniki zdrowie Wszystkie choroby Sanepid łódzkie Zabiegi medyczne

Apteki Apteki Łask Apteki Sieradz Apteki Łódź Apteki Pabianice Apteki Tomaszów Mazowiecki

Ogłoszenia praca Praca regiony Praca Łódź Praca Pabianice Praca Sieradz Zawody praca

Polityka prywatności Regulamin serwisu Mapa serwisu Kontakt

YouTube Facebook Twitter

© 2020 Kolumna24.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone!
redakcja@kolumna24.pl
Kolumna
24
•   CP2077   •   Pogoda •   Regiony •   Przyczepy •   Samochody •   Praca •   Biznes •   Zdrowie •   Zakupy Wiadomości •   Menu  Zakupy  
PASAŻ HANDLOWY 24H ›
Sklepy online