Watykan - Stolica Apostolska - Papież wiadomości Kolumna24

Watykan jest to urzędowa rezydencja papieża w Rzymie. W znaczeniu pochodnym Watykan oznacza Stolicę Apostolską, jako siedzibę najwyższej władzy papieskiej. Stolica Apostolska biskupa rzymskiego czyli papieża, założona przez św. Piotra Apostoła w Rzymie, jako stolicy świata chrześcijańskiego. Stolica Apostolska oznacza nie tylko rezydencję papieża, ale także naczelną władzę i rząd Kościoła katolickiego. Dlatego Stolica Apostolska jest synonimem zorganizowanej władzy papieża. Legat czy nuncjusz Stolicy Apostolskiej znaczy tyle, co legat lub nuncjusz papieski. Państwa chrześcijańskie, nie tylko katolickie, a nawet państwa nie chrześcijańskie posiadają swych przedstawicieli dyplomatycznych przy Stolicy Apostolskiej (Watykanie).

Temat dniaPolecaneZdrowieBiznesPolityka Karabach 2020Watykan
Biskup senior Diecezji Włocławskiej Stanisław Gębicki zakażony koronawirusem

Biskup senior Diecezji Włocławskiej Stanisław Gębicki zakażony koronawirusem

150 tys. zł na testy na COVID-19 dla bezdomnych zebrano w Archidiecezji Łódzkiej

150 tys. zł na testy na COVID-19 dla bezdomnych zebrano w Archidiecezji Łódzkiej

Paulini z Jasnej Góry dołączyli do dawców osocza

Paulini z Jasnej Góry dołączyli do dawców osocza

Wilno: pierwsza Dama spotkała się z s. Michaelą Rak prowadzącą jedyne na Litwie hospicjum

Wilno: pierwsza Dama spotkała się z s. Michaelą Rak prowadzącą jedyne na Litwie hospicjum

Francja: z powodu pandemii kościoły pozostaną zamknięte do połowy grudnia

Francja: z powodu pandemii kościoły pozostaną zamknięte do połowy grudnia

Nie żyje kardynał Henryk Gulbinowicz

Nie żyje kardynał Henryk Gulbinowicz

Francja: protesty przeciw zawieszeniu mszy z powodu lockdownu

Francja: protesty przeciw zawieszeniu mszy z powodu lockdownu

Papież: w czasach niepewności nie dajmy się zarazić obojętnością

Papież: w czasach niepewności nie dajmy się zarazić obojętnością

Włochy: kuzyn papieża Franciszka zmarł na Covid-19

Włochy: kuzyn papieża Franciszka zmarł na Covid-19

Przewodniczący Episkopatu: św. Jan Paweł II został oszukany w kwestii McCarricka

Przewodniczący Episkopatu: św. Jan Paweł II został oszukany w kwestii McCarricka

Kardynał Dziwisz dla Ansy: zniesławiające zarzuty; nie przyjmowałem pieniędzy

Kardynał Dziwisz dla Ansy: zniesławiające zarzuty; nie przyjmowałem pieniędzy

Bp Guzdek: wielu ludzi, zwłaszcza młodych, chce budować przyszłość lekceważąc przeszłość

Bp Guzdek: wielu ludzi, zwłaszcza młodych, chce budować przyszłość lekceważąc przeszłość

Watykan: McCarrick zapewniał bpa Dziwisza i Jana Pawła II o swej niewinności

Watykan: McCarrick zapewniał bpa Dziwisza i Jana Pawła II o swej niewinności

Stolica Apostolska pozbawiła kard. Gulbinowicza prawa używania insygniów biskupich

Stolica Apostolska pozbawiła kard. Gulbinowicza prawa używania insygniów biskupich

1 listopada w Kościele uroczystość Wszystkich Świętych

1 listopada w Kościele uroczystość Wszystkich Świętych

Zmarł bp Józef Zawitkowski - biskup pomocniczy senior diecezji łowickiej

Zmarł bp Józef Zawitkowski - biskup pomocniczy senior diecezji łowickiej

1 listopada z powodu pandemii nie będzie mszy św. na cmentarzach i procesji z modlitwą za zmarłych

1 listopada z powodu pandemii nie będzie mszy św. na cmentarzach i procesji z modlitwą za zmarłych

Francja: stan zagrożenia terrorystycznego w całym kraju po ataku w Nicei

Francja: stan zagrożenia terrorystycznego w całym kraju po ataku w Nicei

Rada Stała KEP: wzywamy do dialogu społecznego i poszanowania godności każdego człowieka

Rada Stała KEP: wzywamy do dialogu społecznego i poszanowania godności każdego człowieka

Przewodniczący KEP: proszę wszystkich o wyrażanie swoich poglądów w sposób akceptowalny społecznie

Przewodniczący KEP: proszę wszystkich o wyrażanie swoich poglądów w sposób akceptowalny społecznie

Warszawa: parafia Bogurodzicy Maryi na Jelonkach zamknięta z powodu Covid-19

Warszawa: parafia Bogurodzicy Maryi na Jelonkach zamknięta z powodu Covid-19

Stolica: protesty w kościołach po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego

Stolica: protesty w kościołach po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego

Chorzy na COVID-19 mogą liczyć na posługę kapelanów

Chorzy na COVID-19 mogą liczyć na posługę kapelanów

Apel prymasa o odwołanie mszy i nabożeństw na cmentarzach 1 listopada

Apel prymasa o odwołanie mszy i nabożeństw na cmentarzach 1 listopada

Watykan i Bazylika św. Piotra - atrakcje turystyczne w Rzymie Kolumna24


Watykan z Bazyliką św. Piotra - największym kościołem na świecie. Bazylika św. Piotra (S. Pietro di Vaticano) zbudowana została na prośbę papieża Sylwestra I przez cesarza Konstantyna nad grobem św. Piotra, obok cyrku Nerona. Poświęcenie jej odbyło się w 326 roku i mimo, że był to wspaniały i obszerny gmach, otoczony szeregiem kaplic i klasztorów, pracowano w następnych wiekach nad jej rozszeżeniem i upiększeniem. Gdy mimo to z biegiem wieków budowla wiele od czasu powstania ucierpiała, zrodził się pomysł wybudowania nowego kościoła. Nad wykonaniem tego planu radzono długo, papieże zasięgali rady najsławniejszych budowniczych i artystów i po ustaleniu planów, przystąpiono do prac. Kamień węgielny poświęcono w 1506 roku, jednak budowa, którą prowadzili kolejno najwybitniejsi artyści jak Raffael i Michał Anioł, trwała 120 lat, tak iż dopiero w 1625 roku dokonano poświęcenia całego kościoła. W taki posób powstał największy kościół chrześcijaństwa, który długi jest na 137 metrów oraz wysoki na ponad 132 metry, zajmuje powierzchnię 15 160 m2 a w swym wnętrzu może pomieścić 54 tysiące osób.

Fasada, do której prowadzą szerokie schody na 112,5 metra szerokości i 44 metry wysokości, jej szczyt zdobi balustrada z posągami (po 5,57 metra wysokości) Chrystusa i 12 apostołów. W loggji środkowej nad wejściem głównym odbywała się dawniej koronacja papieża, stąd udzielane bywało w dzień Wielkanocy wielkie błogosławieństwo miastu i światu (Urbi et orbi). Przedsionek odznacza się szczególnie piękną ornamentyką,a zwłaszcza stiukowy strop zasługuje na uwagę. W głębi przedsionka po stronie lewej wznosi się konny pomnik Karola Wielkiego, jako założyciela Państwa Kościelnego, po stronie prawej pomnik cesarza Konstantyna, twórcy wolności Kościoła i fundatora Bazyliki św. Piotra. Do wnętrza prowadzi pięć drzwi, z tych ostatnie na prawo, to "drzwi święte" (Porta Santa), które przez 24 lat zamurowane, otwierane są uroczyście tylko w roku jubileuszowym. Brązowe drzwi środkowe, fundowane przez papieża Eugeniusza IV, sporządził w latach 1439 - 1445 artysta Antonio Filarede, przedstawiając w polach środkowych sceny z Pisma Świętego, zaś w obramieniu dając ornament klasyczny ze scenami pogańskimi (Europa, Ganymed, Leda itd.). Drzwi te pochodzą ze starej bazyliki i przeniesione zostały, podobnie jak i mozaika nad nimi, która przedstawia łódź św. Piotra, według rysunku Giotto'a z końca XIII wieku.

Wnętrze sprawia od pierwszej chwili przygniatające wrażenie, które potęguje w miarę jak postępujemy dalej i poznajemy kolejno szczegóły samej budowy i dekoracji. W nawie środkowej, tuż przy wejściu środkowym, w posadzce duża płyta okrągła z porfitu - pochodzi ona ze starego kościoła, gdzie znajdowała się przed wielkim ołtarzem i na niej odbywały się koronacje cesarzy. Olbrzymie filary, o pięknie rzeźbionych głowicach i połączone ze sobą łukami, dżwigają sklepienie. W nyżach stoją posągi założycieli zakonów, przy czwartym filarze na prawo, umieszczono na marmurowym tronie brązową postać św. Piotra, pochodzącą według jednych z V wieku, wedle innych z XIII wieku. Kopuła zaliczana, ze względu na swą wielkość i piękność, do największych arcydzieł architektury, wznosi się nad ołtarzem głównym i kryptą z grobem św. Piotra. Opiera się na czterech potężnych filarach, mających w obwodzie 71 metrów i przez latarnię umieszczoną na szczycie doprowadza światło do środkowej części kościoła. We filarach są nyże i loggie - w nyzach stoją posągi świętej (od lewej ręki ku prawej): św. Andrzej, św. Weronika, św. Helena i św. Longinus. Z loggi nad figurą św. Weroniki pokazywane bywają w czasie uroczystych świąt, największe relikwie, a mianowicie: włącznia Longinusa, którą przebił bok Chrystusa, kawał drzewa Krzyża Świętego, ofiarowany przez cesarzową Helenę, chusta św. Weroniki i głowa św. Andrzeja.

W środku pod kopułą wznosi się ołtarz wielki albo papieski (Altare Papale), przy którym celebrować może tylko papież. Ołtarz stoi wolno na środku kościoła, pod baldachimem, operającym się na czterech kręconych kolumnach z brązu złoconego (wysokość kolumn 29 metrów). Przed ołtarzem znajduje się Konfesja otoczona balustradą, na której płonie stale 69 lamp. Schody po obu bokach, prowadzą na dół, gdzie ustawiono klęczącą postać papieża Piusa VI (dłuta Canovy) i dwie kolumny z figurkami św. Piotra i Pawła. Naprzeciw drzwiczki z brązu złoconego, prowadzą do kaplicy grobowej ze zwłokami księcia Apostołów.

Za ołtarzem wielkim biegnie dalej nawa główna i kończy się absydą. W absydzie stoi tzw. Cathedra Petri (dłuta Berniniego) rodzaj wielkiego pomnika, na którym cztery znacznej wielkości postacie, przedstawiające czterech wielkich Ojców Kościoła, a mianowicie św. Ambrożego, Augustyna, Atanazaego, i Jana Złotoustego, podtrzymują wielki tron brązowy, wewnątrz którego znajduje się dawny drewniany tron biskupi św. Piotra. Na prawo od pomnika tego grobowiec papieża Urbana VIII a na lewo papieża Pawła III.

Po oglądnięciu nawy głównej wracamy z powrotem do drzwi wejściowych i rzuciwszy okiem na całość, skręcamy do prawej nawy bocznej, w której mieszczą się ołtarze i kaplice. Z obrazów oryginalnych Bazylika św. Piotra posiada bardzo niewiele, gdyż dawne oryginały umieszczano w muzeach i galeriach i zastąpione je kopiami mozaikowymi, wykonanymi na miejscu. Nad drzwiami jubileuszowymi umieścił papież Clemens X na pamiątkę jubileuszu 1675 roku mozaikowy obraz św. Piotra. Obok kaplica Capella di Pieta, której nazwę tłumaczy rzeźba Michała Anioła "Pieta", wyobrażająca Matkę Boską ze zwłokami Chrystusa na kolanach, opłakującą śmierć Syna. Dzieło to wykonał wielki artysta w 1499 roku, mając 25 lat i zalicza się ono do jego najlepszych prac młodocianego wieku, w którym pozostawał pod silnym wpływem rzeźby starożytnej. Krzyż marmurowy i aniołowie z brązu, unoszący koronę, nie pochodzą od Michała Anioła, lecz są późniejszym dodatkiem barokowym. W kaplicy tej na lewo znajduje się sarkofag starochrześcijański, w którym był pochowany prefekt rzymski Petronius Probus (zmarł w 395 roku), na prawo kręcony słup marmurowy, pochodzący według tradycji ze świątyni Salomona w Jerozolimie. Służył on Berniniemu jako wzór przy budowie baldachimu nad ołtarzem wielkim. W nawie obok kaplicy na prawo grobowiec papieża Leona XII, na lewo tablica pamiątkowa królowej szwedzkiej Krystyny. Obok ołtarz, z obrazem, przedstawiającym męczeństwo św. Sebastiana, pod najbliższym zaś łukiem na prawo nagrobek papieża Innocentego XII, na lewo margrabiny Matyldy z Tuscii (zmarła 1115 roku) dobrodziejki kościoła, która państwo swoje zapisała papieżom. Dalej na prawo wielka kaplica Najświętszego Sakramentu z żelazną kratą. Pod najbliższym łukiem na lewo skromny grobowiec papieża Grzegorza XIV (zm. 1591 rok), na prawo pomnik Grzegorza XIII (zm. 1585 rok) reformatora kalendarza, noszącego od niego nazwę gregoriańskiego, w przeciwieństwie do juliańskiego, jakiego używał kościół wschodni. Naprzeciw na filarze środkowym ołtarz z obrazem: Komunia św. Hieronima, na prawo kaplica gregorjańska, zbudowana olbrzymim kosztem przez papieża Grzegorza XVI z płaskorzeźbą, przedstawiającą rozszerzenie się wiary chrześcijańskiej. Pod ołtarzem spoczywają zwłoki św. Grzegorza z Naziansu (zm. 390 rok), w ołtarzu obraz cudowny Matki Boskiej (Madonna del Soccorso), pochodzący z dawnej bazyliki. Pod łukiem najbliższym na prawo, nagrobek papieża Benedyktyna XIV, na lewo ołtarz z obrazem: Msza św. Bazylego. Stąd wchodzimy do prawej nawy poprzecznej gdzie odbywały się posiedzenia soboru watykańskiego w 1870 roku, który w skutek wypadków politycznych nie został zakończony. W nawie półkolistej znajdują się trzy ołtarze, z których najciekawszy jest ostatni z obrazem Nic. Poussina: Męczeństwo św. Erazma. Pod łukiem, prowadzącym do przedłużenia nawy bocznej, na prawo sławny pomnik papieża Klemensa XIII wykonany przez Canovę, na lewo ołtarz "Navicella": Chrystus i św. Piotr w łodzi na morzu. Stąd dostajemy się do kaplicy św. Michała Archanioła, z obrazem tytulata, pędzla Guida Reni'ego i św. Petroneli przez Guercino'a. Na lewo pod łukiem nagrobek papieża Klemensa X i obraz: Wskrzeszenie Tabity przez św. Piotra.

Przechodzimy obok absydy nawy głównej do lewej nawy bocznej. Zaraz u wstępu pod łukiem pomnik papieża Aleksandra VIII i obraz Uzdrowienie chorego przez św. Piotra i Jana. Na wprost leży kaplica Cappella della Colonna z cudownym obrazem N. P. M., pochodzący ze starej bazyliki. Pod ołtarzem starochrześcijański rzeźbiony sarkofag marmurowy, przedstawiający Chrystusa i 12 Apostołów - złożono w nim zwłoki papieża Leona II, Leona III i Leona IV. Dalej nad małymi drzwiami nagrobek papieżą Aleksandra VII wykonany przez Berniniego, naprzeciw Ukaranie Szymona Maga, obraz olejny malowany na kamieniu. Wchodzimy do lewej nawy poprzecznej, skąd piękny widok na kopułę i nawę główną Bazyliki św. Piotra. Nawa ta podobnie jak po prawej stronie zakończona półkolisto. Mieszczą się w niej trzy ołtarze z obrazami św. Tomasz, Ukrzyżowanie św. Piotra i św. Walerja. Pod łukiem, prowadzącym do nawy bocznej, znajduje się po stronie prawej wejście do zakrystii a nad nim pomnik papieża Piusa VIII, naprzeciw obraz Śmierć Annaniasza i Safiry. Obok na prawo kaplica klementyńska, zbudowana przez papieża Klemensa VIII. Pod ołtarzem na prawo spoczywają zwłoki papieża Grzegorza Wielkiego, obraz w ołtarzu przedstawia Mszę św. Grzegorza W., na wprost niego nagrobek papieżą Piusa VII przez Thorwaldsena. Zwracamy się na lewo, gdzie na filarze głównym mozaikowa kopia Przemienienia Pańskiego, Raffaela. W łuku nawy bocznej na prawo nagrobek papieża Leona XI, na lewo papieża Innocentego XI według projektu Maratty. Jest on ciekawy dla polaka przez to, że płaskorzeźba na nim przedstawia odsiecz Wiednia przez króla Jana III, z którym papież jeszcze jako nuncjusz w Warszawie poznał się i zaprzyjaźnił. Na prawo wspaniała kaplica chórowa z bogatą stiukową i złotą dekoracją. W kaplicy tej mieści się nagrobek papieża Klemensa XI i dwa chóry z organami.

Pod najbliższym łukiem na prawo, nad drzwiami składane bywały zwłoki ostatnio zmarłego papieża aż do chwili wybudowania dla niego osobnego nagrobka. Naprzeciw na lewo nagrobek papieża Innocentego VIII. Dalej na prawo ołtarz z obrazem: matka Boska udaje się do świątyni, pod łukiem zaś na prawo drzwi prowadzące wejścia na kopułę. Nad drzwiami tymi umieszczony jest pomnik Marii Klementyny Sobieskiej, wnuczki króla Jana III, a żony Jakuba III, pretendenta do korony angielskiej, zmarłej w Rzymie w 1735 roku. Niewielki ten pomnik ozdobiony jest mozaikowym portretem zmarłej królewiczówny polskiej. Naprzeciw nagrobek ostatnich Stuartów dłuta Canovy. W ostatniej na prawo kaplicy chrzcielnej, duża chrzcielnica, sporządzona z porfirowej pokrywy sarkofagu starożytnego, pochodzącego według podania z Mausoleum Hadrjana (Zamek św. Anioła), w ołtarzu obraz: Chrzest Chrystusa.

Z lewej nawy bocznej prowadzą wejścia do zakrystii i skarbca i na kopułę. Windą lub schodami, wzdłuż których wmurowane są tablice pamiątkowe, odnoszące się do wybitnych osobistości zwiedzających kopułę Bazyliki św. Piotra, dostajemy się na obszarny dach, który sam uzmysławia dostatecznie wielkość kościoła. Znajdują się na nim kopuły kaplic i małe domki z ogródkami, służace jako mieszkania służby i robotników. Z dachu jest piękny widok na plac św. Piotra i najbliższe otoczenie Watykanu. U nasady kopuły, której obwód w tym miejscu wynosi 192 metry a wysokość 94 metry, znajdują się wejścia do wnętrza. Z galerii wewnętrznej, wspaniały widok na wnętrze kościoła, seroentynowo zaś wijące się schody, pomiędzy powłoką metalową a sklepieniem kopuły od zewnątrz, prowadzą aż do latarni, skąd po drabince można dostać się do bani miedzianej, na której osadzony jest krzyż. Z latarni kopuły rozpościera się najpiękniejszy w Rzymie widok na miasto i okolicę. Widać całe miasto i Kampanię rzymską aż po morze i Apeniny, dlatego też nie należy sobie oszczędzić trudu, połączonego ze wspinaniem się na taką wysokość, gdyż widok nagrodzi wszystko.

Pałac watykański stanowiący mieszkanie papieża, jest jedną z największych budowli świata tego rodzaju. Początki są jego skromne, gdyż właściwy pałac papieski znajdował się od najdawniejszych czasów na Lateranie, którego kościół jest po dziś dzień katedrą biskupa rzymskiego. Na Watykan przenieśli się papieże dopiero w końcu XIV wieku po powrocie z niewoli awiniońskiej, w czasie której stary pałac laterański uległ zniszczeniu. Papież Mikołaj V, który pierwszy podjął myśl budowy nowej Bazyliki św. Piotra, postanowił w 1450 roku z małego pałacu obok kościoła stworzyć największą w świecie rezydencję, w której oprócz własnego pałacu, chciał pomieścić wszystkie urzędy i mieszkania kardynałów. Plan ten udało się w znacznej mierze urzeczywistnić jeszcze za rządów tego papieża, tak iż następcy jego tylko wykańczali i uzupełniali potężną budowlę. Dziś Pałac watykański zajmuje przestrzeń 55 tysięcy metrów kwadratowych z czego 22 tysiące przypada na 20 wewnętrznych dziedzińców. Ilość sal, kaplic i pokoi wynosi około tysiąca z czego mieszkania zajmują tylko drobną część, reszta przypada na sale reprezentacyjne i olbrzymie zbiory naukowe.

Watykan na podstawie włoskiego prawa gwarancyjnego z 1871 roku jest eksterytorialny i podlega władzy papieża. Papież posiada własną gwardię szwajcarską, liczącą około 100 ludzi, która w malowniczych strojach średniowiecznych strzeże wszystkich bram pałacu i spełnia służbę bezpieczeństwa. Rekrutuje się ona z obywateli szwajcarskich, odbywających służbę na zasadzie osobnego konkordatu papieża z rządem związkowym.

Główne wejście do pałacu watykańskiego znajduje się u wylotu kolumnady po stronie prawej, przy bramie brązowej (portone di Bronzo). Strzeżona jest ona przez gwardię szwajcarską, która przepuszcza tylko osoby, udające się na audiencję. Z korytarza schody na prawo (Scala Pia) prowadzą na dziedziniec św. Damazego (Cortile di S. Damaso), otoczony z trzech stron loggiami, budowanymi przez Bramantego, a częściowo przez Raffaela zrobionymi. Skrzydło, w którym mieszka papież i gdzie udziela audiencji, znajduje się na prawo od wejścia.

Papież - wiadomości - religia rzymskokatolicka Kolumna24


Sam zwrot Papieżpochodzi od łacińskiego słowa papa i greckiego papas czyli ojciec. Stąd papież zwie się także Ojcem św. Początkowo tytułowano tak każdego biskupa, na Wschodzie nawet każdego duchownego. Dopiero od papieża Grzegorza VII (w XI wieku) tytuł papa czyli papież przysługuje wyłącznie biskupowi rzymskiemu, jako głowie Kościoła. Poza tym różne są tytuły, jakie się do papieża stosuje i jakich on sam używa. W bullach papież nazywa siebie sługą sług Bożych. Papież jest głową Kościoła katolickiego. Jako następca św. Piotra na stolicy biskupiej w Rzymie ma on prymat czyli pierwszeństwo przed innymi biskupami. Prymat papieża, jako biskupa rzymskiego, jest dogmatem Kościoła katolickiego. Papież dzierży w swoich rękach naczelną władzę nad Kościołem zarówno w kwestiach wiary i obyczajów, jak i w sprawach zarządu. Władza naczelna w Kościele przysługuje jednak także biskupom, jako następcom apostołów, a właściwie ogółowi biskupów, zebranych na soborze (synodzie, concilium). Stosunek władzy papieża do władzy biskupów układał się rozmaicie w ciągu historii papiestwa i Kościoła.

W pierwszych wiekach po Chrystusie, przy uznanej zasadzie, że pełnia naczelnej władzy w Kościele należy do papieża i soboru, funkcje tych dwóch czynników szły równolegle, równoważąc się i uzupełniając wzajemnie. Kiedy jednak, począwszy od VIII wieku, zaczyna się na Zachodzie ustalać i wzmacniać przewaga polityczna papieża nad światem chrześcijańskim, wówczas stosunek papieża do soborów zmienia się na niekorzyść tych ostatnich. Powstaje wówczas zasada, że sobór jest organem doradczym papieża, że biskupi są jego zastępcami i pomocnikami, że źródłem i organem naczelnej i absolutnej władzy w Kościele jest papież. Później, w skutek głębokiego moralnego i politycznego upadku papiestwa (od XIII — XVI wieku), powstaje system przeciwny, zwany episkopalnym, który uznawał, że papiestwo jest instytucją dla utrzymania jedności w Kościele, lecz naczelna władza w Kościele należy do soboru, który ma nawet prawo usunąć papieża ze Stolicy Apostolskiej. Papiestwo dźwignęło się z poniżenia i odzyskało swoją powagę. Tymczasem jednak kończyło się średniowiecze, powstawały państwa absolutne, dbałe o swe zwierzchnictwo terytorjalne, a Reformacja rozbijała jedność Kościoła. Dla utrzymania zagrożonej jedności potrzebna była silna władza papieża, ale papiestwo nie miało już dawnej przewagi nad światem chrześcijańskim. Dlatego stosunek władzy papieża do biskupów pozostawał prawnie nie uregulowany i nawet sobór trydencki nie podjął w tymw względzie decydującej uchwały. Dopiero na soborze watykańskim w 1870 roku ustalona została zasada bezpośredniości i pełni władzy papieża nad Kościołem katolickim. Jest to powrót do systemu papalnego.

Stanowisko międzynarodowe papieży było zasadniczo różne w czasach średniowiecznych i w okresie dziejó wnowożytnych. W średniowieczu papież był głową nie tylko Kościoła, lecz i całego chrześcijaństwa. Był on najwyższym zwierzchnikiem nad królami i narodami. Potwierdzał tytuły królewskie, sądził monarchów, składał ich z tronu i zwalniał poddanych od obowiązku posłuszeństwa. Papież był uznanym medjatorem i rozjemcą w sporach międzynarodowych, przyznawał państwom nowo odkryte terytoria i ustanawiał granice posiadłości. Dlatego przez królów chrześcijańskich nie był uznawany za obcego władcę, lecz za zwierzchnika. Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej (legaci, nuncjusze) nie byli dyplomatycznymi przedstawicielami obcej potencji, lecz wykonywali w państwach chrześcijańskich bezpośrednio wolę i rozkazy papieża.

Z powstaniem państw nowożytnych stosunek ten się zmienił. Papież był wprawdzie ciągle uznawany za panującego, ale w sprawach świeckich władza jego zwierzchnicza ogranicza się do Państwa Kościelnego. Stąd wynika, że monarchowie traktują papieża, jako obcego monarchę, jego legatów i nuncjuszów, jako dyplomatycznych przedstawicieli obcej władzy, a uznając władzę kościelną papieża, czynią zależnym jej zastosowanie na swych terytoriach od międzynarodowej umowy ze Stolicą Apostolską (Watykan) czyli od konkordatu.

Stosunki te zmieniają się jeszcze bardziej od chwili, kiedy papież traci ostatecznie swoje Państwo Kościelne i stanowisko władcy świeckiego (20 września 1870 roku). Rzym stał się stolicą zjednoczonego państwa włoskiego, papież utracił tam zwierzchnictwo terytorialne i pozostała mu tylko używalność terenów i budynków Watykanu. Dla umożliwienia papieżowi sprawowania jego naczelnej władzy nad Kościołem katolickim, parlament włoski uchwalił 13 maja 1871 roku ustawę gwarancyjną, w której ustalone zostały gwarancje i prerogatywy Stolicy Apostolskiej (Watykanu). Ustawa ta jest jednostronnym aktem parlamentu włoskiego i papież dotąd formalnie nie uznał jej prawomocności, a jedynie faktycznie jej się poddał. Ustawa gwarancyjna uznaje papieża za osobę świętą i nietykalną, zapewnia również konklawe, koncylia kardynalskie, przedstawicielstwa dyplomatyczne, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej i dyplomatycznych wysłanników papieskich w czasie ich przejazdu przez terytorium Włoch, również nietykalność urzędów i urzędników Stolicy Apostolskiej (Watykanu). Przyznaje dalej papieżowi wszelkie prerogatywy i honory, przysługujące panującemu monarsze. W prawie międzynarodowym stanowisko papieża, jako samodzielnego panującego, zostaje powszechnie uznane. Nawet państwa niekatolickie przyznają papieżowi prawa, prerogatywy i honory samodzielnego władcy, akredytują przy Stolicy Apostolskiej swych przedstawicieli dyplomatycznych i oddają honorowe pierwszeństwo papieskim nuncjuszom i legatom.

Początkowo kardynałami zwali się prezbiterzy i diakoni, pełniący funkcję doradców biskupa, a więc i papieża jako biskupa Rzymu. Kardynałowie rzymscy uzyskali w XI wieku stałą organizację w postaci kolegium kardynalskiego, a papież Mikołaj II nadał im w 1059 roku wyłączne prawo wybierania papieża. Odtąd kardynałowiezdobyli po papieżu pierwsze miejsce w hierarchii kościelnej. Poza nimi idą dopiero arcybiskupi i patryjarchowie rzymscy. Papież Innocenty IV w 1245 roku dał kardynałom przywilej noszenia czerwonego kapelusza, a papież Urban VIII w 1644 zmienił ich dawny tytuł Illustrissimus na Eminentissimus. Początkowo kolegium kardynalskie miało się składać z 24 członków, jednak liczbę ich zwiększył papież Sykstus V w 1586 roku do 70 (14 diakonów, 50 presbiterów i 6 biskupów). Mianowanie kardynałów należy do papieża. Niektórzy monarchowie posiadali przywilej przedstawiania kandydatów na godność kardynalską. Grono Kardynałów stanowi Najwyższą Radę papieża w sprawach zarządu Kościołem. Papież zwołuje kardynałów na konsystorze. Prócz działalności doradczej kardynałowie wywierają bezpośredni wpływ na rządy Kościoła, zajmując wybitne stanowiska administracyjne, stojąc na czele sądownictwa papieskiego. Najstarszy wiekiem kardynał ma honorowy tytuł dziekana. Kardynał sekretarz jest ministrem spraw zewnętrznych Stolicy Apostolskiej (Watykanu). Sekretarz wikariusz jest zastępcą papieża, jako biskupa rzymskiego, kardynał - kanclerz jest naczelnikiem kancelarii papieskiej.

Temat dnia Polecane Polityka Wybory2023 Wybory PE Pogoda Łask Łódź Sieradz

Zakupy i oferty Książki online Rankingi produktów Smartfony Cyberpunk2077 Części Motocyklowe

Biznes i finanse Podatki Waluty Innowacje Finanse osobiste Pozycjonowanie

Zakupy WarszawaZakupy ŁódźZakupy SieradzZakupy Pabianice Samochody Edukacja

Przyczepy samochodowe Akcesoria do przyczep Magazyn o przyczepach Regiony sklep Caravaning

Zdrowie Poradniki zdrowie Wszystkie choroby Sanepid łódzkie Zabiegi medyczne

Apteki Apteki Łask Apteki Sieradz Apteki Łódź Apteki Pabianice Apteki Tomaszów Mazowiecki

Ogłoszenia praca Praca regiony Praca Łódź Praca Pabianice Praca Sieradz Zawody praca

Polityka prywatności Regulamin serwisu Mapa serwisu Kontakt

YouTube Facebook Twitter

© 2020 Kolumna24.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone!
redakcja@kolumna24.pl
Kolumna
24
•   Szukaj  •   Ogłoszenia •   Regiony •   Przyczepy •   Elektronika •   Praca •   Biznes •   Zdrowie •   Książki •   Zakupy Wiadomości •   Menu  •   Zakupy  Szukaj  
PASAŻ HANDLOWY 24H ›
Sklepy online