PAŃSTWO WATYKAN

Zamek Anioła i Watykan - Suwerenne Państwo Papieża w Rzymie

Marcin Jankowski  •  9 maja 2017 (10:23), aktualizacja 9 maja 2017 (16:15)
Miasto Watykan jest suwerrenym państwem pod władzą papieża. Ustanowione one zostało na mocy traktatów laterańskich w 1929 roku i liczy ono około 1 000 mieszkańców. Wejścia do Miasta Watykanu znajduje się po lewej stronie Bazyliki św. Piotra, pod łukiem delle Campane. Na placu Pierwszych Męczenników Rzymskich znajduje się kościół Santa Maria della Pieta. Przechodzimy pod dwoma łukami na Plac Santa Maria, gdzie w rogu wznoszą się pałace dell'Arciprete i Sprawiedliwości, dochodzimy następnie do stacji kolejowej i radiostacji Watykanu.
Zamek Anioła i Watykan - Suwerenne Państwo Papieża w Rzymie
Zdjęcie: Kolumna24/Bazylika św. Piotra   
AUTOREKLAMA
Planujesz kupić nową przyczepę samochodową? A może tylko potrzebujesz przewieźć dowolną rzecz, która nie mieści się do Twojego samochodu? Przyjedź do punktu handlowego na Przygoniu przy ulicy Łąkowej 3 w gminie Dobroń. Wcześniej możesz zapoznać się z ofertą nowych przyczep i wypożyczalni na stronie internetowej Kolumna24.

Zamek św. Anioła to twierdza chroniąca bezpieczeństwo byłych papieży


Zamek św. Anioła (Castel S. Angelo) zbudowany został przez cesarza Hadrjana, jako miejsce wiecznego spoczynku dla niego i jego następców, ponieważ przez blisko 100 lat chowano w nim innych cesarzy. Mauzoleum to składało się wówczas z podmurowania kwadratowego (o boku 84 metrów długości) i na niej cylindrycznej budowli, o średnicy 64 metrów. Dwie te części budowli Hadrjana istnieją po dziś dzień, nie zachowała się jednak część górna, którą tworzyło okrągłe podmurowanie z wielkim posągiem cesarza. W czasie walk z barbarzyńcami zaczęto używać grobowca jako twierdzy i rolę tę zachował on również po przejściu miasta we władanie papieży. Swą obecną nazwę zawdzięcza on temu, iż papieżowi Grzegorzowi W. raz w czasie procesji z powodu zarazy w 590 roku ukazał się w chmurach nad budowlą św. Michał Anioł z mieczem w ręku. Na cześć tego cudu zbudowano na miejscu pomnika cesarskiego kaplicę pod wezwaniem św. Anioła, od której poszła nazwa obecna. W X wieku budowla została zamieniona na regularną twierdzę papieską, w której papież znajdowął schronienie w chwilach niebezpieczeństwa, zwłaszcza rolę tę spełniał od chwili powrotu papieży z niewoli awiniońskiej i przeniesienia pałacu do Watykanu. Wówczas połączono Watykan z Zamkiem św. Anioła murem obronnym i sklepionym gankiem, dla obrony w razie nagłego niebezpieczeństwa, tu przechowywano najcenniejsze archiwa i skarbiec papieski. Z podwórza dostajemy się schodami do starożytnego korytarza sklepionego, który biegnie spiralnie obok cesarskich komór grobowych. Na pierwszym piętrze znajduje się kapliczka renesansowa, muzeum inżynierii włoskiej (Museo del Genio) i stara apteka kompletnie urządzona. Na drugim piętrze ubikacje mieszkalne papieża, wśród których zwraca uwagę skarbiec z olbrzymimi skrzyniami, okutymi żelazem, sypialnia papieska i łazienki. Ze szczytu Zamku św. Anioła, na który prowadzą schody, piękny widok na miasto.

Obok Zamku św. Anioła wznosi się po prawej stronie, gmach z białego marmuru - pałac sprawiedliwości (Palazo di Giustizia), po lewej stronie znajduje się Piazza Pia, skąd prowadzą do Watykanu, dwie równoległe ulice - Borgo Nuovo (na prawo) i Borgo Vecchio (na lewo). Przy tej ostatniej ulicy znajduje się olbrzymi szpital św. Ducha (Ospedale di S. Spirito), założony w początkach XIII wieku przez papieża Innocentego III. W szpitalu tym jest obecnie 1 000 łóżek dla chorych, w połączonym zaś z nim przytułku dla podrzutków miejsce na 3 000 dzieci, prócz tego mieści się tam dom dla obłąkanych dla 500 osób. Gmach szpitalny zbudowany przez papieża Grzegorza IV pochodzi z końca XV wieku i zalicza się do najpiękniejszych pomników wczesnego renesansu w Rzymie.

Obie ulice zbiegają się na Piazza Rusticucci, do którego przylega właściwy plac św. Piotra (Piazza di S. Pietro). Plac ten, stanowiący jakgdyby dziedziniec Bazyliki św. Piotra, ma kształt elipsy i długi jest na 340 metrów i szeroki na 230 metrów, z którą łączy się czworobok. Plac cały okala potężna kolumnada Berniniego, zbudowana olbrzymim kosztem w latach 1655 - 1657. Kolumnada ta składa się z 284 kolumn doryckich i i 88 filarów, ustawionych w czterech rzędach z taką precyzją, że gdy staniemy w jednym z ognisk elipsy, zaznaczonych na bruku okrągłymi kamieniami (tuż koło fontann), widzimy w odpowiednim łuku tylko pierwszy rząd kolumn, przysłaniając dokładnie trzy pozostałe, za nim umieszczone. Między kolumnami giegną trzy przejścia (z tych środkowe tak szerokie, że mogą tam przejechać obok siebie dwa wozy), całość pokryta dachem, którego krawędzią biegnie balustrada z 162 figurami świętych. W środku placu wznosi się obelisk 25 metrów wysoki, który stał niegdyś w cyrku watykańskim, po obu jego stronach zaś fontanny 14 metrów wysokie. Całość sprawia potężne wrażenie i jest godnym wstępem do największego kościoła chrześcijaństwa.

Watykan z Bazyliką św. Piotra - największym kościołem na świecie


Bazylika św. Piotra (S. Pietro di Vaticano) zbudowana została na prośbę papieża Sylwestra I przez cesarza Konstantyna nad grobem św. Piotra, obok cyrku Nerona. Poświęcenie jej odbyło się w 326 roku i mimo, że był to wspaniały i obszerny gmach, otoczony szeregiem kaplic i klasztorów, pracowano w następnych wiekach nad jej rozszeżeniem i upiększeniem. Gdy mimo to z biegiem wieków budowla wiele od czasu powstania ucierpiała, zrodził się pomysł wybudowania nowego kościoła. Nad wykonaniem tego planu radzono długo, papieże zasięgali rady najsławniejszych budowniczych i artystów i po ustaleniu planów, przystąpiono do prac. Kamień węgielny poświęcono w 1506 roku, jednak budowa, którą prowadzili kolejno najwybitniejsi artyści jak Raffael i Michał Anioł, trwała 120 lat, tak iż dopiero w 1625 roku dokonano poświęcenia całego kościoła. W taki posób powstał największy kościół chrześcijaństwa, który długi jest na 137 metrów oraz wysoki na ponad 132 metry, zajmuje powierzchnię 15 160 m2 a w swym wnętrzu może pomieścić 54 tysiące osób.

Fasada, do której prowadzą szerokie schody na 112,5 metra szerokości i 44 metry wysokości, jej szczyt zdobi balustrada z posągami (po 5,57 metra wysokości) Chrystusa i 12 apostołów. W loggji środkowej nad wejściem głównym odbywała się dawniej koronacja papieża, stąd udzielane bywało w dzień Wielkanocy wielkie błogosławieństwo miastu i światu (Urbi et orbi). Przedsionek odznacza się szczególnie piękną ornamentyką,a zwłaszcza stiukowy strop zasługuje na uwagę. W głębi przedsionka po stronie lewej wznosi się konny pomnik Karola Wielkiego, jako założyciela Państwa Kościelnego, po stronie prawej pomnik cesarza Konstantyna, twórcy wolności Kościoła i fundatora Bazyliki św. Piotra. Do wnętrza prowadzi pięć drzwi, z tych ostatnie na prawo, to "drzwi święte" (Porta Santa), które przez 24 lat zamurowane, otwierane są uroczyście tylko w roku jubileuszowym. Brązowe drzwi środkowe, fundowane przez papieża Eugeniusza IV, sporządził w latach 1439 - 1445 artysta Antonio Filarede, przedstawiając w polach środkowych sceny z Pisma Świętego, zaś w obramieniu dając ornament klasyczny ze scenami pogańskimi (Europa, Ganymed, Leda itd.). Drzwi te pochodzą ze starej bazyliki i przeniesione zostały, podobnie jak i mozaika nad nimi, która przedstawia łódź św. Piotra, według rysunku Giotto'a z końca XIII wieku.

Wnętrze sprawia od pierwszej chwili przygniatające wrażenie, które potęguje w miarę jak postępujemy dalej i poznajemy kolejno szczegóły samej budowy i dekoracji. W nawie środkowej, tuż przy wejściu środkowym, w posadzce duża płyta okrągła z porfitu - pochodzi ona ze starego kościoła, gdzie znajdowała się przed wielkim ołtarzem i na niej odbywały się koronacje cesarzy. Olbrzymie filary, o pięknie rzeźbionych głowicach i połączone ze sobą łukami, dżwigają sklepienie. W nyżach stoją posągi założycieli zakonów, przy czwartym filarze na prawo, umieszczono na marmurowym tronie brązową postać św. Piotra, pochodzącą według jednych z V wieku, wedle innych z XIII wieku. Kopuła zaliczana, ze względu na swą wielkość i piękność, do największych arcydzieł architektury, wznosi się nad ołtarzem głównym i kryptą z grobem św. Piotra. Opiera się na czterech potężnych filarach, mających w obwodzie 71 metrów i przez latarnię umieszczoną na szczycie doprowadza światło do środkowej części kościoła. We filarach są nyże i loggie - w nyzach stoją posągi świętej (od lewej ręki ku prawej): św. Andrzej, św. Weronika, św. Helena i św. Longinus. Z loggi nad figurą św. Weroniki pokazywane bywają w czasie uroczystych świąt, największe relikwie, a mianowicie: włącznia Longinusa, którą przebił bok Chrystusa, kawał drzewa Krzyża Świętego, ofiarowany przez cesarzową Helenę, chusta św. Weroniki i głowa św. Andrzeja.

W środku pod kopułą wznosi się ołtarz wielki albo papieski (Altare Papale), przy którym celebrować może tylko papież. Ołtarz stoi wolno na środku kościoła, pod baldachimem, operającym się na czterech kręconych kolumnach z brązu złoconego (wysokość kolumn 29 metrów). Przed ołtarzem znajduje się Konfesja otoczona balustradą, na której płonie stale 69 lamp. Schody po obu bokach, prowadzą na dół, gdzie ustawiono klęczącą postać papieża Piusa VI (dłuta Canovy) i dwie kolumny z figurkami św. Piotra i Pawła. Naprzeciw drzwiczki z brązu złoconego, prowadzą do kaplicy grobowej ze zwłokami księcia Apostołów.

Za ołtarzem wielkim biegnie dalej nawa główna i kończy się absydą. W absydzie stoi tzw. Cathedra Petri (dłuta Berniniego) rodzaj wielkiego pomnika, na którym cztery znacznej wielkości postacie, przedstawiające czterech wielkich Ojców Kościoła, a mianowicie św. Ambrożego, Augustyna, Atanazaego, i Jana Złotoustego, podtrzymują wielki tron brązowy, wewnątrz którego znajduje się dawny drewniany tron biskupi św. Piotra. Na prawo od pomnika tego grobowiec papieża Urbana VIII a na lewo papieża Pawła III.

Po oglądnięciu nawy głównej wracamy z powrotem do drzwi wejściowych i rzuciwszy okiem na całość, skręcamy do prawej nawy bocznej, w której mieszczą się ołtarze i kaplice. Z obrazów oryginalnych Bazylika św. Piotra posiada bardzo niewiele, gdyż dawne oryginały umieszczano w muzeach i galeriach i zastąpione je kopiami mozaikowymi, wykonanymi na miejscu. Nad drzwiami jubileuszowymi umieścił papież Clemens X na pamiątkę jubileuszu 1675 roku mozaikowy obraz św. Piotra. Obok kaplica Capella di Pieta, której nazwę tłumaczy rzeźba Michała Anioła "Pieta", wyobrażająca Matkę Boską ze zwłokami Chrystusa na kolanach, opłakującą śmierć Syna. Dzieło to wykonał wielki artysta w 1499 roku, mając 25 lat i zalicza się ono do jego najlepszych prac młodocianego wieku, w którym pozostawał pod silnym wpływem rzeźby starożytnej. Krzyż marmurowy i aniołowie z brązu, unoszący koronę, nie pochodzą od Michała Anioła, lecz są późniejszym dodatkiem barokowym. W kaplicy tej na lewo znajduje się sarkofag starochrześcijański, w którym był pochowany prefekt rzymski Petronius Probus (zmarł w 395 roku), na prawo kręcony słup marmurowy, pochodzący według tradycji ze świątyni Salomona w Jerozolimie. Służył on Berniniemu jako wzór przy budowie baldachimu nad ołtarzem wielkim. W nawie obok kaplicy na prawo grobowiec papieża Leona XII, na lewo tablica pamiątkowa królowej szwedzkiej Krystyny. Obok ołtarz, z obrazem, przedstawiającym męczeństwo św. Sebastiana, pod najbliższym zaś łukiem na prawo nagrobek papieża Innocentego XII, na lewo margrabiny Matyldy z Tuscii (zmarła 1115 roku) dobrodziejki kościoła, która państwo swoje zapisała papieżom. Dalej na prawo wielka kaplica Najświętszego Sakramentu z żelazną kratą. Pod najbliższym łukiem na lewo skromny grobowiec papieża Grzegorza XIV (zm. 1591 rok), na prawo pomnik Grzegorza XIII (zm. 1585 rok) reformatora kalendarza, noszącego od niego nazwę gregoriańskiego, w przeciwieństwie do juliańskiego, jakiego używał kościół wschodni. Naprzeciw na filarze środkowym ołtarz z obrazem: Komunia św. Hieronima, na prawo kaplica gregorjańska, zbudowana olbrzymim kosztem przez papieża Grzegorza XVI z płaskorzeźbą, przedstawiającą rozszerzenie się wiary chrześcijańskiej. Pod ołtarzem spoczywają zwłoki św. Grzegorza z Naziansu (zm. 390 rok), w ołtarzu obraz cudowny Matki Boskiej (Madonna del Soccorso), pochodzący z dawnej bazyliki. Pod łukiem najbliższym na prawo, nagrobek papieża Benedyktyna XIV, na lewo ołtarz z obrazem: Msza św. Bazylego. Stąd wchodzimy do prawej nawy poprzecznej gdzie odbywały się posiedzenia soboru watykańskiego w 1870 roku, który w skutek wypadków politycznych nie został zakończony. W nawie półkolistej znajdują się trzy ołtarze, z których najciekawszy jest ostatni z obrazem Nic. Poussina: Męczeństwo św. Erazma. Pod łukiem, prowadzącym do przedłużenia nawy bocznej, na prawo sławny pomnik papieża Klemensa XIII wykonany przez Canovę, na lewo ołtarz "Navicella": Chrystus i św. Piotr w łodzi na morzu. Stąd dostajemy się do kaplicy św. Michała Archanioła, z obrazem tytulata, pędzla Guida Reni'ego i św. Petroneli przez Guercino'a. Na lewo pod łukiem nagrobek papieża Klemensa X i obraz: Wskrzeszenie Tabity przez św. Piotra.

Przechodzimy obok absydy nawy głównej do lewej nawy bocznej. Zaraz u wstępu pod łukiem pomnik papieża Aleksandra VIII i obraz Uzdrowienie chorego przez św. Piotra i Jana. Na wprost leży kaplica Cappella della Colonna z cudownym obrazem N. P. M., pochodzący ze starej bazyliki. Pod ołtarzem starochrześcijański rzeźbiony sarkofag marmurowy, przedstawiający Chrystusa i 12 Apostołów - złożono w nim zwłoki papieża Leona II, Leona III i Leona IV. Dalej nad małymi drzwiami nagrobek papieżą Aleksandra VII wykonany przez Berniniego, naprzeciw Ukaranie Szymona Maga, obraz olejny malowany na kamieniu. Wchodzimy do lewej nawy poprzecznej, skąd piękny widok na kopułę i nawę główną Bazyliki św. Piotra. Nawa ta podobnie jak po prawej stronie zakończona półkolisto. Mieszczą się w niej trzy ołtarze z obrazami św. Tomasz, Ukrzyżowanie św. Piotra i św. Walerja. Pod łukiem, prowadzącym do nawy bocznej, znajduje się po stronie prawej wejście do zakrystii a nad nim pomnik papieża Piusa VIII, naprzeciw obraz Śmierć Annaniasza i Safiry. Obok na prawo kaplica klementyńska, zbudowana przez papieża Klemensa VIII. Pod ołtarzem na prawo spoczywają zwłoki papieża Grzegorza Wielkiego, obraz w ołtarzu przedstawia Mszę św. Grzegorza W., na wprost niego nagrobek papieżą Piusa VII przez Thorwaldsena. Zwracamy się na lewo, gdzie na filarze głównym mozaikowa kopia Przemienienia Pańskiego, Raffaela. W łuku nawy bocznej na prawo nagrobek papieża Leona XI, na lewo papieża Innocentego XI według projektu Maratty. Jest on ciekawy dla polaka przez to, że płaskorzeźba na nim przedstawia odsiecz Wiednia przez króla Jana III, z którym papież jeszcze jako nuncjusz w Warszawie poznał się i zaprzyjaźnił. Na prawo wspaniała kaplica chórowa z bogatą stiukową i złotą dekoracją. W kaplicy tej mieści się nagrobek papieża Klemensa XI i dwa chóry z organami.

Pod najbliższym łukiem na prawo, nad drzwiami składane bywały zwłoki ostatnio zmarłego papieża aż do chwili wybudowania dla niego osobnego nagrobka. Naprzeciw na lewo nagrobek papieża Innocentego VIII. Dalej na prawo ołtarz z obrazem: matka Boska udaje się do świątyni, pod łukiem zaś na prawo drzwi prowadzące wejścia na kopułę. Nad drzwiami tymi umieszczony jest pomnik Marii Klementyny Sobieskiej, wnuczki króla Jana III, a żony Jakuba III, pretendenta do korony angielskiej, zmarłej w Rzymie w 1735 roku. Niewielki ten pomnik ozdobiony jest mozaikowym portretem zmarłej królewiczówny polskiej. Naprzeciw nagrobek ostatnich Stuartów dłuta Canovy. W ostatniej na prawo kaplicy chrzcielnej, duża chrzcielnica, sporządzona z porfirowej pokrywy sarkofagu starożytnego, pochodzącego według podania z Mausoleum Hadrjana (Zamek św. Anioła), w ołtarzu obraz: Chrzest Chrystusa.

Z lewej nawy bocznej prowadzą wejścia do zakrystii i skarbca i na kopułę. Windą lub schodami, wzdłuż których wmurowane są tablice pamiątkowe, odnoszące się do wybitnych osobistości zwiedzających kopułę Bazyliki św. Piotra, dostajemy się na obszarny dach, który sam uzmysławia dostatecznie wielkość kościoła. Znajdują się na nim kopuły kaplic i małe domki z ogródkami, służace jako mieszkania służby i robotników. Z dachu jest piękny widok na plac św. Piotra i najbliższe otoczenie Watykanu. U nasady kopuły, której obwód w tym miejscu wynosi 192 metry a wysokość 94 metry, znajdują się wejścia do wnętrza. Z galerii wewnętrznej, wspaniały widok na wnętrze kościoła, seroentynowo zaś wijące się schody, pomiędzy powłoką metalową a sklepieniem kopuły od zewnątrz, prowadzą aż do latarni, skąd po drabince można dostać się do bani miedzianej, na której osadzony jest krzyż. Z latarni kopuły rozpościera się najpiękniejszy w Rzymie widok na miasto i okolicę. Widać całe miasto i Kampanię rzymską aż po morze i Apeniny, dlatego też nie należy sobie oszczędzić trudu, połączonego ze wspinaniem się na taką wysokość, gdyż widok nagrodzi wszystko.

Pałac watykański stanowiący mieszkanie papieża, jest jedną z największych budowli świata tego rodzaju. Początki są jego skromne, gdyż właściwy pałac papieski znajdował się od najdawniejszych czasów na Lateranie, którego kościół jest po dziś dzień katedrą biskupa rzymskiego. Na Watykan przenieśli się papieże dopiero w końcu XIV wieku po powrocie z niewoli awiniońskiej, w czasie której stary pałac laterański uległ zniszczeniu. Papież Mikołaj V, który pierwszy podjął myśl budowy nowej Bazyliki św. Piotra, postanowił w 1450 roku z małego pałacu obok kościoła stworzyć największą w świecie rezydencję, w której oprócz własnego pałacu, chciał pomieścić wszystkie urzędy i mieszkania kardynałów. Plan ten udało się w znacznej mierze urzeczywistnić jeszcze za rządów tego papieża, tak iż następcy jego tylko wykańczali i uzupełniali potężną budowlę. Dziś Pałac watykański zajmuje przestrzeń 55 tysięcy metrów kwadratowych z czego 22 tysiące przypada na 20 wewnętrznych dziedzińców. Ilość sal, kaplic i pokoi wynosi około tysiąca z czego mieszkania zajmują tylko drobną część, reszta przypada na sale reprezentacyjne i olbrzymie zbiory naukowe.

Watykan na podstawie włoskiego prawa gwarancyjnego z 1871 roku jest eksterytorialny i podlega władzy papieża. Papież posiada własną gwardię szwajcarską, liczącą około 100 ludzi, która w malowniczych strojach średniowiecznych strzeże wszystkich bram pałacu i spełnia służbę bezpieczeństwa. Rekrutuje się ona z obywateli szwajcarskich, odbywających służbę na zasadzie osobnego konkordatu papieża z rządem związkowym.

Główne wejście do pałacu watykańskiego znajduje się u wylotu kolumnady po stronie prawej, przy bramie brązowej (portone di Bronzo). Strzeżona jest ona przez gwardię szwajcarską, która przepuszcza tylko osoby, udające się na audiencję. Z korytarza schody na prawo (Scala Pia) prowadzą na dziedziniec św. Damazego (Cortile di S. Damaso), otoczony z trzech stron loggiami, budowanymi przez Bramantego, a częściowo przez Raffaela zrobionymi. Skrzydło, w którym mieszka papież i gdzie udziela audiencji, znajduje się na prawo od wejścia.
#watykan #papież #bazylika #Piotr #Jezus #grób #janpawełII #państwo #katolicyzm #chrześcijaństwo #historia
Rzym: Kolosseum Tytusa miejsce 100 dniowych igrzysk dla ludu
MIASTO RZYM

Rzym: Kolosseum Tytusa miejsce 100 dniowych igrzysk dla ludu

Rzym: przejdź z Kapitolu przez Plac Wenecki do Zamku św. Anioła
MIASTO RZYM

Rzym: przejdź z Kapitolu przez Plac Wenecki do Zamku św. Anioła

Rzym Starożytny z jego zabytkami i atrakcjami dla turystów
MIASTO RZYM

Rzym Starożytny z jego zabytkami i atrakcjami dla turystów

Historia Starożytnego Rzymu od Powstania do Czasów Nowożytnych
MIASTO RZYM

Historia Starożytnego Rzymu od Powstania do Czasów Nowożytnych

WSZYSTKIE WIADOMOŚCI
Przyczepa Samochodowa Neptun City N05-146 city
1399 PLN

Przyczepa Samochodowa Neptun City N05-146 city

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N05-155 ptw
1599 PLN

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N05-155 ptw

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N07-202 ptd
1599 PLN

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N07-202 ptd

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N07-202 ptw
1750 PLN

Przyczepa Samochodowa Neptun Pratik N07-202 ptw

PRZYCZEPY SAMOCHODOWE
O serwisie Prywatność Regulamin Mapa serwisu
© 2015 - 2017 KOLUMNA24. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Napisz e-mail redakcja@kolumna24.pl lub zadzwoń +48 696 426 746!
KOLUMNA24